https://www.googletagmanager.com/gtag/js?id=UA-108799751-1

Mijn ervaring met kolven tijdens de zwangerschap van Ella

Kun je al kolven tijdens de zwangerschap? Oftewel: voordat je kindje geboren is? Ja, dat kan! Althans, ik kon het. Maar waarom zou je het doen? Heeft het mij en Ella geholpen? Deze vragen en meer beantwoord ik in dit artikel!

kolven tijdens de zwangerschap

Overleg altijd met een deskundige

Laat ik even vooropstellen dat ik natuurlijk geen arts of andere deskundige ben, maar alleen mijn ervaring deel. Je kunt zelf van alles lezen over dit onderwerp en zult diverse argumenten voor of tegen kolven vóór je bevalling vinden. Denk je erover om aan het eind van je zwangerschap alvast wat met de hand af te kolven, dan zou ik je aanraden altijd even te overleggen met je eigen verloskundige, gynaecoloog of lactatiekundige. Ik heb me vooraf in ieder geval uitgebreid ingelezen, advies gekregen van een vriendin die een lactatiekundige had geraadpleegd en mijn gynaecoloog om goedkeuring gevraagd. Toen ik 37 weken zwanger was hield niets me tegen om het te proberen en zo geschiedde!

Kolven tijdens de zwangerschap

Waarom met 37 weken zwangerschap? Omdat een kindje dat ‘op tijd’ geboren wordt vanaf dat moment welkom is. Het belangrijkste argument dat ik vond om niet vóór de geboorte al te beginnen met kolven is dat het de bevalling op zou kunnen wekken. Hoewel ik daar zelf een hard hoofd in had, wilde ik dat eventuele risico natuurlijk absoluut niet nemen. Net zoals dat ik vanaf zo’n 30 weken geen ananas meer durfde te eten en daar ook met 37 weken weer mee begon 😉

bevallingsverhaal

Een veilige termijn

Toevallig kregen we met 37 weken te horen dat het wonderbaarlijk was dat ons meisje überhaupt nog veilig in mijn buik zat, omdat ze wegens de afwijkende vorm van mijn baarmoeder (die we een week daarvoor hadden ontdekt) een verhoogde kans had op vroeggeboorte. Nu was ik extra opgelucht dat we die termijn bereikt hadden! Ik checkte voor de zekerheid dus wel even wat de gynaecoloog vond van mijn idee om alvast met de hand kleine beetjes af te kolven tijdens de zwangerschap. Dat leek haar geen enkel probleem en ze vond het een goed plan om een aantal ingevroren spuitjes moedermelk mee te nemen naar het ziekenhuis! Stel dat ik Ella om welke reden dan ook niet direct zou kunnen voeden, dan zou ze toch mijn melk krijgen.

De eerste spuitjes moedermelk

Van een vriendin, die me op dit idee had gebracht, kreeg ik spuitjes en potjes om de melk in te bewaren. Zo’n spuitje van 10 ml lijkt niets, maar om te beginnen is dat al aardig veel! Zowel om te kolven als om te drinken. Logisch natuurlijk, dat dat gelijk opgaat 😉 Ik begon heel voorzichtig en was de eerste dag apetrots op mijn eerste 2 ml! Naarmate de dagen vorderden en ik meer handigheid kreeg in het kolven, kolfde ik steeds meer. Vlak voordat Ella geboren werd kolfde ik geloof ik wel 50 ml op een dag! Ik kolfde echter nooit meer dan 5 minuten om mijn productie niet té veel te stimuleren. Dat zou immers al gauw Ella’s taak worden 😉

kolven tijdens de zwangerschap

Genoeg moedermelk in de vriezer

Op de dag van de geplande keizersnede nam ik een stuk of drie ingevroren spuitjes moedermelk mee naar het ziekenhuis. Thuis lagen nog een aantal spuitjes en een paar kleine potjes in de vriezer. De spuitjes die we meenamen gaven we op de kraamafdeling af en werden direct in de vriezer gestopt. Mocht Ella ze nodig hebben, dan zouden ze die spuitjes kunnen ontdooien en konden we al even vooruit. Zou het langer nodig zijn om Ella bij te voeden, dan zou manlief even op en neer naar huis kunnen gaan om nog meer ingevroren moedermelk te halen. Wat een veilig gevoel!

Ik? Kalm?

Mede dankzij deze start ging ik de keizersnede opvallend rustig tegemoet. Normaal ben ik echt een stresskip en ik had dan ook verwacht dat ik zo ongeveer zou moeten overgeven van de spanning. Het was immers mijn allereerste operatie ooit én mijn allereerste bevalling ooit! Nog steeds begrijp ik niet echt hoe ik zo rustig kon zijn. Ik sliep de nacht van tevoren gewoon en bleef zelfs in de operatiekamer kalm. Alsof er in die tijd een bepaalde rust over me heen daalde: ik wist dat Ella niet meer uit zichzelf zou komen en dat ze dus met de geplande keizersnede gehaald zou worden, ik had melk in de vriezer liggen voor als de borstvoeding niet op gang zou komen en ik was er helemaal aan toe om haar met open armen te verwelkomen.

Prachtige bevalling

Hoewel ik er zelf totaal geen bewuste invloed op had, denk ik dat die rust er wel aan bijgedragen heeft dat alles zo soepel verliep. We hadden een prachtige bevalling, Ella deed het al vanaf het eerste moment fantastisch en zelfs de borstvoeding leek wel bijna vanzelf te gaan. Op dat moment realiseerde ik het me niet, maar achteraf gezien was het bijna magisch hoe goed we op elkaar ingespeeld waren. De rust die ik tijdens en vlak na de bevalling voelde, heb ik nooit eerder gevoeld. Alsof zij me geruststelde zoals niemand anders dat kan en ik daardoor alle rust had om haar te bieden wat ze nodig had.

Alsof we nooit anders gedaan hadden

Zo ook die eerste voedingen! Ik had totaal geen stress over of het wel zou lukken om haar te voeden, terwijl ik normaal gesproken expert ben in het bedenken van doemscenario’s. Ella ging netjes zelf op zoek naar de borst, hapte perfect aan en met slechts een klein beetje hulp van de verpleegkundige dronk ze heerlijk. Daar is in al die 12 maanden weinig aan veranderd!

Op de kraamafdeling kwamen ze me om de drie uur melden dat het tijd was voor de volgende voeding, maar vaak troffen ze me al voedend aan. Als Ella lekker bij me lag bepaalde ze zelf wel wanneer ze weer zin had in een slokje en toen ik op dag twee eenmaal zelf uit bed kon pakte ik haar gewoon zelf bij me om haar aan te leggen. Alsof we nooit anders gedaan hadden!

Ze deed het zo goed dat we minder dan 48 uur na de keizersnede het ziekenhuis weer verlieten. En die ingevroren spuitjes moedermelk die ik had meegenomen? Die kreeg ik netjes ingevroren weer mee terug!

Natuurtalenten

Zowel in het ziekenhuisrapport als in de notities van de kraamverzorgster las ik later dat ze ons beiden natuurtalenten vonden: Ella in het drinken en ik in het voeden. Ik besef dat ik enorm gezegend ben met zo’n positief borstvoedingsavontuur!

Of we echt natuurtalenten zijn? Geen idee. Ik denk eerlijk gezegd ook dat het vooraf kolven heeft geholpen. Daardoor was mijn productie toch enigszins op gang gekomen én had ik al een soort van connectie opgebouwd met mijn eigen lichaam als melkfabriek.

Ella groeide misschien wel mede daardoor al snel als kool en heeft zelfs nauwelijks onder haar geboortegewicht gezeten. Volgens zowel de kraamverzorgster als het consultatiebureau en later zelfs de kinderarts maakte ik slagroom voor Ella 😉 Plantaardige slagroom uiteraard!

bevallingsverhaal

Al meer dan een jaar borstvoeding

Zouden we dit allemaal danken hebben aan het kolven tijdens de zwangerschap? Dat denk ik niet. Het zal een samenspel zijn van factoren. Maar ik weet vrijwel zeker dat het ons wel geholpen heeft. Al is het maar omdat ik al heel bewust bezig was met het voeden van mijn kindje, voordat ik haar überhaupt op de wereld had gezet. Ons borstvoedingsavontuur begon niet op 18 juni 2019, maar al twee weken eerder. En hé, dat betekent dat ik op het moment van schrijven dus stiekem al méér dan een jaar borstvoeding geef!

Volg:
Delen:

Geef een reactie