https://www.googletagmanager.com/gtag/js?id=UA-108799751-1

De Montessoribaby – Simone Davies en Junnifa Uzodike

montessoribaby

Je hoeft er geen diploma voor te behalen en toch is het de meest verantwoordelijke taak die er bestaat: het grootbrengen van nieuwe wereldburgers. De één doet dat volledig op de gevoel, de ander raadpleegt een complete bibliotheek aan boeken over ontwikkeling en opvoeding. Er zijn immers tig opvoedmethodes die je kunt volgen – of niet. Zelf volg ik vooral mijn kinderen en mijn eigen gevoel. Zo nu en dan lees ik een interessant boek of zoek ik iets op en ga ik na of het bij mij en mijn kinderen past. Tijdens Zoë’s eerste halve levensjaar las ik ‘De Montessoribaby‘ van Simone Davies en Junnifa Uzodike. Wat bleek? Onbewust pas ik al vanaf Ella’s geboorte aardig wat Montessoriprincipes toe! Dankzij dit boek begrijp ik echter beter waarom ik dat doe. Een aanrader? Wat mij betreft absoluut! Juist ook voor wie – net als ik – niet van het volgen van een vaste methode is. Waarom? Dat leg ik je graag uit!

De Montessorimethode

Over hoe de Montessorimethode in elkaar steekt zal ik hier geen uitspraken doen, want daarvoor heb ik er véél te weinig verstand van. Uiteraard wordt dit in ‘De Montessoribaby’ wel uitgelegd en wordt elk gedeeld advies uitvoerig onderbouwd, zodat je precies begrijpt waarom je doet wat je doet. Enkele van deze principes kende ik wel al: het aanbieden van speelgoed van natuurlijke materialen dat de fantasie prikkelt bijvoorbeeld, zoals de welbekende houten regenboog van Grimm’s.

Ik wist dat de Montessorimethode gericht is op het volgen van het kind en dat spreekt mij wel aan. Toch ben ik zelf ook groot fan van speelgoed dat absoluut niet bij de Montessorimethode past, zoals het winkelmandje van Vtech – inmiddels niet meer alleen favoriet van Ella, maar ook al van Zoë. Dit speelgoed geeft opdrachten en volgt dus niet het kind, maar laat het kind het speelgoed volgen. Bij ons in huis vind je het dus allebei: houten regenbogen én kletsende winkelmandjes.

En het mooie is: het valt ook allebei in de smaak. Dat vind ik dus het leuke van het volgen van geen methode. Het kan gewoon allemaal tegelijkertijd. Met de nadruk op kán, want het hoeft natuurlijk niet. Ik had er echter nooit echt over nagedacht wat de Montessorimethode nog meer inhoudt, behalve de keuze voor bepaalde soorten speelgoed en een aparte onderwijsvisie. We kennen immers allemaal wel Montessorispeelgoed en Montessorionderwijs, maar hoe ziet het met de Montessoribaby die nog niet eens toe is aan echt spelen?

montessoribaby

De Montessoribaby

Die blijkt vooral gebaat te zijn bij rust, begrip en respect. Altijd gepaard met een flinke dosis liefde natuurlijk 😉 Wat ik heel bijzonder en mooi vind aan deze methode is het respect dat je als ouder hebt voor je baby als eigen persoon. Natuurlijk is je baby tijdens zijn eerste levensjaar ontzettend afhankelijk van jou als ouder, maar dat betekent niet dat jij alles zomaar voor hem mag bepalen. Het gaat mij persoonlijk te ver om mijn baby te vragen of ik haar luier mag verschonen, maar ik vertel haar wel altijd wat ik ga doen. Ik maak altijd contact met mijn kinderen en ben continu met hen in gesprek. Wellicht is Ella met haar nog geen 3 jaar daarom ook al-tijd met mij in gesprek 😉 Vermoeiend af en toe, maar ook heel leuk en leerzaam!

Ook een vloerbed vind ik wel erg (letterlijk) ‘out of the box’, maar onze meiden krijgen wel altijd alle ruimte om te spelen. De box is hier vooral een opslagplaats voor speelgoed dat inmiddels zelfs niet eens meer wordt gebruikt. Ella sliep de eerste maanden nog regelmatig in de box en speelde er later ook nog wel een enkele keer in, maar Zoë heeft er echt niet meer dan twee keer een paar minuten in gelegen. Ik zorg er vrijwel automatisch voor dat er in de direct omgeving van mijn kinderen geen gevaarlijke voorwerpen te vinden zijn en houd hen goed in de gaten. In ‘De Montessoribaby‘ noemen ze dit het creëren van “een ‘ja’-ruimte waarin de baby veilig de wereld kan ontdekken”. Weer iets wat ik dus ‘per ongeluk’ volgens de Montessorimethode doe.

We blijven leren

Lezen dat dingen die ik op gevoel doe daadwerkelijk degelijk onderbouwd kunnen worden, voelde voor mij als een soort geruststellende bevestiging. Niet dat ik die bevestiging nu per se nodig heb – de belangrijkste bevestiging is voor mij immers het positieve gedrag en plezier van mijn eigen kinderen -, maar dat ik nu weet waarom bepaalde keuzes volgens de Montessorimethode beter zijn dan andere helpt me wel om nog meer achter mijn eigen keuzes te staan. Het zijn nu immers niet meer alleen keuzes die ik op gevoel en op basis van mijn eigen redenatie maak, maar ook keuzes die passen bij een wereldwijd geaccepteerde opvoedmethode.

Desondanks heb ik er nog altijd geen moeite mee om ook andere keuzes te maken. Ik blijf doen wat voor mij goed voelt en waar mijn kinderen positief op reageren. Het kan echter zeker geen kwaad om boeken zoals ‘De Montessoribaby‘ te lezen om inspiratie op te doen, tot inzichten te komen en te blijven leren. Zo weet ik pas sinds het lezen van dit boek voldoende over waarom baby’s alles in hun mond stoppen om dit biologische proces bij Zoë te herkennen. En dat is leuk!

montessoribaby

Mijn oordeel over ‘De Montessoribaby’

Waardering: 5 uit 5.

Ik vind ‘De Montessoribaby’ dan ook echt een aanrader voor elke ouder die ervoor openstaat om te leren hoe zijn of haar baby zich ontwikkelt en hoe je hem of haar als ouder optimaal kunt ondersteunen – ook zonder alle principes van de Montessorimethode toe te passen. Echt alles komt aan bod: van veilige hechting tot het stellen van grenzen, communicatie, speelgoed en eten. Wat mij betreft ideaal om bijvoorbeeld tijdens je zwangerschapsverlof te lezen om je voor te bereiden én te verheugen op de komst van die nieuwe wereldburger!

Zin in meer leuke boekentips? Ik verzamel ze allemaal voor je op deze pagina!

montessoribaby

Dit artikel is tot stand gekomen samen met Uitgeverij Brandt. Voor meer informatie lees je hier mijn disclaimer.

Volg:
Delen:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.